Alfabet języka ukraińskiego:

А а (а)
Б б (b)
В в (w)
Г г (h)
Ґ ґ (g)
Д д (d)
Е е (e)
Є є (je)
Ж ж (ż)
З з (z)
И и (y)
І і (i)
Ї ї (ji)
Й й (j)
К к (k)
Л л (ł)
М м (m)
Н н (n)
О о (o)
П п (p)
Р р (r)
С с (s)
Т т (t)
У у (u)
Ф ф (f)
Х х (ch)
Ц ц (c)
Ч ч (cz)
Ш ш (sz)
Щ щ (szcz)
ь – znak miękki
Ю ю (ju)
Я я (ja)

Reguły wymowy:
В przed spółgłoską oraz na końcu wyrazu wymawiamy niemal identycznie jak polskie [ł]:
Przykłady: >ді́вчина (dziewczyna) , вчо́ра (wczoraj)

Г wymawiamy jak gardłowe [h]:
Przykłady: >нога́ (noga)

ДЖ wymawiamy jak polskie [dż]:
Przykłady: >джем (dżem)

ДЗ wymawiamy jak polskie [dz]:
Przykłady: >кукуру́дза (kukurydza)

Л wymawiamy jako głoskę pośrednią między polskim [l] i [ł] dotykając językiem górnych zębów:
Przykłady: >будьла́ска (proszę) , понеді́лок (poniedziałek)

ь miękki znak nie nazywa osobnego dźwięku, wskazuje jedynie miękkość poprzedzającej go spółgłoski:
Przykłady: >ба́тько (ojciec)

Д, Т, Л, Н, Р, З, ДЗ, С, Ц wymawiamy miękko jako [d’], [t’], [l’], [ń], [r’], [z’], [dz’], [s’], [c’], jeśli występują po nich є, і, ю, я, ь:
Przykłady: >дя́дько (wujek) , тре́тій (trzeci) , люди́на (człowiek) , меню́ (menu) , приміря́ти (przymierzać) , низьки́й (niski) , сього́дні (dzisiaj) , ву́лиця (ulica)

W niektórych ukraińskich słowach występuje apostrof, który piszemy po twardych
spółgłoskach б, п, в, м, ф przed я, ю, є, ї, aby spółgłoska nie została zmiękczona:
Przykłady: >п’ять (pięć) , де́в’ять (dziewięć)

Podwójne spółgłoski wymawiane są jak jedna długa spółgłoska:
Przykłady: >допоба́чення (do widzenia)


Nagrania są dodatkiem do książki Ukraiński nie gryzie!

Więcej o książce>>